Woord

Puzzel Mij

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Total votes: 0
Afbeelding: 
Uitvoerder(s): 
Collectief Ablatief
Plaats prospectie: 
Livinglei, Leuven
Datum prospectie: 
Saturday, 26 September, 2020
Inhoud: 

Een avond als een warm dekentje op een donkere regendag, zo voelde de wandelboekvoorstelling van Puzzel Mij. Het concept – geschreven, gelezen, gespeeld en verbeeld door Collectief Ablatief – paste als gegoten op de prachtige locatie, de Livinglei in Leuven. 

"Voor even vergeet ik dat de wereld rond is en leef ik belachelijk aan de oppervlakte. Levens rondom mij swipe ik weg op basis van uiterlijk. Karakteromschrijvingen verschijnen als ingrediënten op verpakkingen en beoordeel ik meestal als even schadelijk. Ik match met Jan en Piet, wissel wat blabla uit en word moe van lege woorden. Ik sta op het punt de app van mijn telefoon te gooien. En dan heb jij mijn aandacht."

Het boek vertelt het verhaal van Fleur. Een verhaal dat zich zachtjes verweeft met dat van Tijs. Een verhaal dat swipet langs Tinder, dwarrelt voorbij de oma van Fleur, dat af en toe neerstort in een donker gat, maar dat vooral liefdevol en tegelijk aangrijpend vertelt over psychische kwetsbaarheid, de liefde en het leven. Het boek stelt zich veel vragen. Vragen die vaak niet beantwoord worden, maar die het verhaal wel een extra dimensie geven.  Mooie zinnen en melancholische melodieën wisselen elkaar af. De tekst speelt met beelden en de beelden vullen de tekst aan. 

“Mensen worden verliefd op de persoon die de grootste wonden voor hen blootlegt, maar tegelijk de zalf heeft om de pijn te verzachten.”

Collectief Ablatief slaagt erin alle bezoekers mee te nemen op een ontdekkingsreis, maar ook een veilige cocon te creëren om helemaal in het verhaal te verdwijnen. Door de aanpak van de voorstelling, een wandeling langs beeld en tekst met een eigen koptelefoon, kon je op je eigen tempo door het huis dwalen. Het was een totaalbelevenis, een harmonieuze combinatie van tekst, muziek en beeld. Soms was het te veel om alles tegelijk te volgen, maar dat hoefde ook niet. Er was altijd wel iets dat de aandacht trok en me toch even deed stilstaan, zelfs als moest ik daarvoor even al de rest vergeten. 

Het was een avond zoals een herfstavond altijd zou mogen zijn, een gezellige plek voor publiek, hartelijke mensen en een inspirerend concept. Na twee uur stapten we terug de regen in, maar met een warm gevoel vanbinnen. Een originele voorstelling, die doet nadenken en het publiek raakt en daarnaast ook volledig coronaproof is. Een zalfje om de pijn van coronatijden te verzachten, meer hebben we toch niet nodig… 

 
 
 
Categorie: 
Datum publicatie: 
Monday, 5 October, 2020
Auteur: 
Emma Dieltiens
Rating: 
4
Average: 4 (1 vote)